Είναι λανθασμένη και μαρτυρά άγνοια η άποψη ότι η Φύση εκδικείται1. Γεννημένη ως αποτέλεσμα ακραίων φαινομένων που διήρκησαν χιλιάδες χρόνια, ο γιγαντιαίος οργανισμός της βρήκε την ισορροπία του, το πιο σημαντικό και ζωτικότερο χαρακτηριστικό της, και τη διατηρεί μέχρι σήμερα λειτουργώντας υπό νόμους απαραβίαστους. Όπως το Καλοκαίρι ακολουθεί την Άνοιξη (όπου αυτές οι εποχές υπάρχουν) λόγω της περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο, έτσι και όταν ένα δάσος καταστραφεί ολοσχερώς από μια πυρκαγιά, οι βροχές που θα ακολουθήσουν θα φέρουν πλημμύρες2. Αυτές οι καταστάσεις μπορούν εύκολα να κατανοηθούν ως δράση-αντίδραση, όμως τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα όταν οι αλλαγές, οι παραβιάσεις των νόμων της Φύσης ή οι δυσλειτουργίες που προκαλούνται είναι ευρύτερες.
Σήμερα, από τη μόλυνση των βαθύτερων σημείων των ωκεανών και την καταστροφή των κοραλλιογενών υφάλων, μέχρι την αέρια ρύπανση και τα «διαστημικά σκουπίδια» που περιβάλλουν τον πλανήτη, η σχεδόν δύο αιώνων καταστροφική μανία του ανθρώπου που πιο πάνω αναφέραμε, δεν έχει αφήσει γωνία του φυσικού περιβάλλοντος ανέγγιχτη και οι συνέπειες αυτής της «ύβρεως» είναι βαρύτατες. Κι εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια πολύ σημαντική σημείωση: Οι συνέπειες αυτές είναι βαρύτατες για την Ανθρωπότητα. Μετά από όλες τις καταστροφές στις οποίες έχει επιδοθεί ο άνθρωπος, μετά από όλα τα πλάσματα που οδήγησε σε εξαφάνιση ή τα έφτασε στο σημείο να απειλούνται με αυτή, τώρα είναι ο Άνθρωπος που κινδυνεύει με εξαφάνιση. Η Φύση και ο πλανήτης όχι μόνο θα επιβιώσουν μιας εξαφάνισης του Ανθρώπινου είδους αλλά σίγουρα θα έχουν «κέρδος»3, βρίσκοντας χώρο και χρόνο να αναπτυχθούν, να γεννήσουν και να αναγεννήσουν νέα είδη χλωρίδας και πανίδας. Η εφήμερη φύση μας είναι ίσως πιο δύσκολη να γίνει αποδεκτή από τη θνητότητά μας σαν άτομα, μα είναι κομβικής σημασίας αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως είδος.
1 Είναι ευχάριστη αλλά περισσότερο θεωρητική, μυθολογική ίσως η συζήτηση για το αν η Φύση είναι, σαν συνολικό σύστημα, «ζωντανή» και μπορούμε να της προσδώσουμε κάποια «ανθρωποποιητικά» χαρακτηριστικά όπως συναισθήματα ή αισθήσεις. Κι άλλωστε, γιατί θέλουμε να προσδώσουμε ένα αρνητικό στοιχείο που συναντάται κυρίως στην ανθρωπότητα, τον εκδικητισμό, στη Φύση;
2 Οι ρίζες των δέντρων και των φυτών συγκρατούν τα ρέοντα ύδατα
3 Τι ειρωνεία! Το κέρδος των επιχειρήσεων μας έφτασε στο σημείο να έχει κέρδος η Φύση από την εξαφάνισή μας!